ఇల్లు శుభ్రం చేసే పని, రోడ్లు శుభ్రం చేసే పని, చివరికి దొంగతనాలు చేయడానికి ప్రయత్నించడం—ఇలా ఎన్నోసార్లు విఫలమైన తర్వాత, జోష్ మరియు అతని నలుగురు స్నేహితులు ఎప్పటిలాగే ఒక పెద్ద చెట్టు కింద సమావేశమయ్యారు.
జోష్ గంభీరంగా నిలబడ్డాడు.
“మిత్రులారా! మనం ఎన్నో ప్రయత్నాలు చేశాం. కానీ మన లక్ష్యాన్ని మాత్రం సాధించలేకపోయాం!”
స్టీవ్ నిట్టూర్చాడు.
“ఒక్క నిమిషం, జోష్! మనం ఉద్యోగాలు సంపాదించడంలో మాత్రం విజయం సాధించాం. కానీ జీతం తీసుకోవడంలోనే ఎప్పుడూ ఫెయిల్ అవుతున్నాం!”
జమాల్ పగలబడి నవ్వాడు.
జోష్ అతన్ని పట్టించుకోకుండా మాట్లాడటం కొనసాగించాడు.
“ఈసారి మాత్రం ఒక పక్కా ప్లాన్ కావాలి. మన జీవితకాల కల అయిన కోటీశ్వరులుగా మారడాన్ని నిజం చేసే ప్లాన్! ఇకపై సమయం వృథా చేయకూడదు!”
కిరణ్ సీరియస్‌గా తల ఊపాడు.
“కరెక్ట్! ఈసారి మన ఆపరేషన్‌లో సరైన ప్రణాళిక, రిస్క్ విశ్లేషణ, గ్యారంటీగా లాభం ఉండాలి.”
రాజు వెంటనే చెయ్యి ఎత్తాడు.
“అన్నింటితో పాటు భోజనానికి బ్రేకులు కూడా ఉండాలి!”
“నోరు మూసుకో!” అంటూ మిగతా నలుగురూ ఒకేసారి అరిచారు.
జోష్ గ్రామం వైపు చూపిస్తూ అన్నాడు.
“ఈ రాత్రే మన చివరి మిషన్ మొదలవుతుంది!”
అర్ధరాత్రి మిషన్
ఆ రాత్రి ఐదుగురు స్నేహితులు ఒక కొత్త గ్రామంలోకి ప్రవేశించారు. అర్ధరాత్రి సమయంలో, ఎత్తైన గేటు వెనుక ఒక పెద్ద భవనం కనిపించింది.
జోష్ ఉత్సాహంగా గుసగుసలాడాడు.
“అదిగో చూడండి! అది ఏదో పెద్ద ధనవంతుడి ఇల్లులా ఉంది!”
స్టీవ్ భవనాన్ని పరిశీలించాడు.
“బయట ఇన్ని కట్టెలు ఎందుకు ఉన్నాయి?”
జోష్ ఆత్మవిశ్వాసంతో సమాధానమిచ్చాడు.
“ధనవంతులకు రకరకాల విచిత్రమైన హాబీలు ఉంటాయి. అనవసరమైన ప్రశ్నలు అడగకుండా నన్ను అనుసరించండి!”
ఐదుగురూ నెమ్మదిగా లోపలికి వెళ్లారు. అక్కడ బంగారు సంచులు, డబ్బు కట్టలు ఉంటాయని ఊహించుకుంటూ ముందుకు సాగారు.
అంతలోనే—
బ్ర్ర్ర్ర్ర్ర్ర్! ఢమ్! ఢమ్! ఢమ్!
భయంకరమైన శబ్దం భవనం అంతటా మారుమోగింది.
రాజు భయంతో జమాల్‌ను గట్టిగా పట్టుకున్నాడు.
“జోష్! ఈ ఇల్లు కోపంగా ఉంది! పదండి, పారిపోదాం!”
జోష్ ఏదైనా చెప్పేలోపే, వారి వెనుక నుంచి ఒక వ్యక్తి ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
“ఏయ్! మీరేనా కొత్త పనివాళ్లు? ఇక్కడ ఎందుకు నిలబడ్డారు? రండి, మీకు పని చూపించి నేర్పిస్తాను!”
ఐదుగురూ బొమ్మల్లా నిలబడిపోయారు.
జోష్ భయంగా నవ్వుతూ అన్నాడు.
“సార్... పనివాళ్లమా? నిజానికి మేము ఇక్కడికి వచ్చింది...”
“మంచిది, మంచిది! కొత్తగా పనిలో చేరినవాళ్లు మొదట్లో ఇలాగే సిగ్గుపడతారు. రండి!”
అంటూ ఆ వ్యక్తి వాళ్లను ఒక పెద్ద కట్టెలు కోసే యంత్రం దగ్గరకు తీసుకెళ్లాడు.
కిరణ్ ఆశ్చర్యంగా చుట్టూ చూశాడు.
“ఒక్క నిమిషం! ఇది ధనవంతుడి ఇల్లు కాదు. ఇది కట్టెలు కోసే ఫ్యాక్టరీ!”
జమాల్ జోష్ వైపు తిరిగాడు.
“భలే ప్లాన్ వేశావు నాయకుడా! మనం డబ్బు దొంగిలించడానికి వచ్చాం. ఇప్పుడు కట్టెలు తయారు చేసే పనివాళ్లమయ్యాం!”
స్టీవ్ యంత్రం వైపు చూస్తూ అన్నాడు.
“కనీసం ఈసారి ఇల్లు శుభ్రం చేసే పని అయితే కాదు!”
అప్పుడే పర్యవేక్షకుడు అతని చేతిలో ఒక గొడ్డలి పెట్టాడు.
“ముందుగా ఈ కట్టెలు కొట్టడం ప్రారంభించండి!”
స్టీవ్ గొడ్డలిని చూస్తూ అడిగాడు.
“సార్, మేనేజ్‌మెంట్‌లో ఏదైనా ఉద్యోగం ఖాళీగా ఉందా?”
స్టీవ్ కళ్లలో ఆశ మెరిసింది.
“నిజంగానా సార్?”
“అవును! కట్టెలు కొట్టిన తర్వాత వాటిని చూసుకునే మేనేజర్‌గా ఉండొచ్చు!”
జమాల్ నవ్వు ఆపుకోలేకపోయాడు.
జోష్ కోపంగా పిడికిలి బిగించాడు.
“మిత్రులారా, ప్రశాంతంగా ఉండండి. ఈ పరిస్థితి నుంచి బయటపడటానికి ఒక మార్గం ఆలోచించాలి.”
రాజు అక్కడున్న కట్టెల కుప్పను చూస్తూ అడిగాడు.
“బయటపడే ముందు ఇక్కడ భోజనం పెడతారో లేదో అడగవచ్చా?”
జోష్ నుదుటిపై చెయ్యి వేసుకున్నాడు.
“రాజూ! నీ జీవితంలో ఒక్కసారైనా తిండి గురించి కాకుండా వేరే విషయం ఆలోచించు!”
పర్యవేక్షకుడు విజిల్ ఊదాడు.
“ఇక చాలు! మీ శిక్షణ ఇప్పుడే ప్రారంభమవుతుంది!”
ఐదుగురు అయిష్టంగానే తమ పనిముట్లను చేతుల్లోకి తీసుకున్నారు.
వాళ్లు ఆ గ్రామంలోకి అడుగుపెట్టింది సంపదను దోచుకోవాలని.
కానీ వాళ్లకు దొరికింది మరో ఉద్యోగం!
ఈసారి బట్టలు ఉతకడం కంటే కట్టెలు కొట్టడం చాలా కష్టంగా ఉండబోతోంది!
కట్టెలు కొట్టే పనిలో గందరగోళం
పర్యవేక్షకుడు ఒక్కొక్కరికీ ఒక పనిముట్టు ఇచ్చి, పెద్ద కట్టెల కుప్పను చూపించాడు.
“మీ పని చాలా సులభం! కట్టెలు కొట్టాలి, వాటిని చక్కగా పేర్చాలి. సాయంత్రంలోగా పని మొత్తం పూర్తి చేయాలి!”
జోష్ ధీమాగా తల ఊపాడు.
“సార్, మా గురించి మీరు అస్సలు ఆందోళన పడకండి. మేము నిపుణులం!”
జమాల్ వెంటనే అన్నాడు.
“ఏ విషయంలో నిపుణులం? పొరపాటున ఉద్యోగాలు సంపాదించడంలోనా?”
జోష్ సమాధానం చెప్పేలోపే పర్యవేక్షకుడు అరిచాడు.
“మాటలు ఆపి పని ప్రారంభించండి!”
జోష్ గొడ్డలిని పైకెత్తి ఒక కట్టెపై బలంగా కొట్టాడు.
ఢమ్!
గొడ్డలి వెనక్కి ఎగిరింది. జోష్ మాత్రం వెనక్కి తూలి పడిపోబోయాడు.
స్టీవ్ పగలబడి నవ్వాడు.
“అద్భుతం జోష్! నువ్వు కట్టెపై దాడి చేశావు. కానీ విజయం కట్టెదే!”
“నోరు మూసుకుని నీ పని చూసుకో!” అని జోష్ అరిచాడు.
స్టీవ్ తన గొడ్డలిని ఎత్తి కట్టెపై కొట్టాడు.
ఢమ్!
కట్టెకు ఏమీ కాలేదు.
మళ్లీ కొట్టాడు.
ఢమ్!
ఈసారి కూడా ఎలాంటి మార్పు లేదు.
స్టీవ్ గొడ్డలిని కిందపెట్టి నడుము పట్టుకున్నాడు.
“సార్! ఈ కట్టె చాలా బలంగా ఉంది. నా వల్ల కావడం లేదు!”
పర్యవేక్షకుడు కోపంగా చూశాడు.
“అయితే నీ బలాన్ని ఉపయోగించు!”
స్టీవ్ జమాల్ వైపు తిరిగాడు.
“నీ దగ్గర అదనపు బలం ఏమైనా ఉందా? నాది ఈ ఉదయమే అయిపోయింది!”
ఇంతలో కిరణ్ కట్టెలను జాగ్రత్తగా పరిశీలిస్తున్నాడు.
“మిత్రులారా, నా లెక్కల ప్రకారం మనలో ప్రతి ఒక్కరూ గంటకు పది కట్టెలు కొడితే, ఈ పని దాదాపు—”
“లెక్కలు కట్టడం ఆపి పని చేయి!” అని పర్యవేక్షకుడు అరిచాడు.
కిరణ్ వెంటనే గొడ్డలిని అందుకున్నాడు.
కొంతసేపటికే జమాల్‌కు విపరీతంగా చెమటలు పట్టాయి.
నుదుటి చెమటను తుడుచుకుంటూ అన్నాడు.
“నేను డబ్బు సంపాదించడానికి వచ్చాను. కానీ డబ్బు సంపాదించాలంటే ఇంత కష్టపడాలని ఎవరూ చెప్పలేదే!”
రాజు మాత్రం చాలా నెమ్మదిగా పని చేస్తూ, చివరికి ఒక కట్టెపై కూర్చున్నాడు.
జోష్ అది గమనించాడు.
“రాజూ! ఎందుకు కూర్చున్నావు?”
“నేను పర్యవేక్షిస్తున్నాను.”
“నిన్ను పర్యవేక్షకుడిగా ఎవరు నియమించారు?”
రాజు తన పొట్టను చూపిస్తూ అన్నాడు.
“నా కడుపు! దానికి బ్రేక్ కావాలంటోంది.”
జోష్ అతని చేతిని పట్టుకుని లేపాడు.
“లే! కట్టెలు కొట్టు!”
రాజు నిట్టూర్చాడు.
“ముందు బట్టలు ఉతికాం. తర్వాత రోడ్లు శుభ్రం చేశాం. ఇప్పుడు కట్టెలు కొడుతున్నాం. ఇంకేం చేస్తాం? పళ్లతో బావి తవ్వాలా?”
జమాల్ పగలబడి నవ్వడంతో చేతిలోని గొడ్డలి జారి కిందపడింది.
అప్పుడే పర్యవేక్షకుడు వారి వెనుక ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
“ఏమిటి మీ నవ్వులు? మీకు ఇది కామెడీ షోలా కనిపిస్తోందా?”
జోష్ వెంటనే సీరియస్‌గా ముఖం పెట్టాడు.
“లేదు సార్! మేము టీమ్‌వర్క్ గురించి చర్చిస్తున్నాం!”
“చాలా మంచిది! అయితే కలిసి పనిచేసి ఆ పెద్ద కట్టెను అక్కడికి జరపండి!”
ఐదుగురూ కలిసి ఒక పెద్ద కట్టెను ఎత్తడానికి ప్రయత్నించారు.
“ఒకటి... రెండు... మూడు... ఎత్తండి!” అని జోష్ అరిచాడు.
కానీ కట్టె కదల్లేదు.
“మళ్లీ ప్రయత్నించండి! ఒకటి... రెండు... మూడు... ఎత్తండి!”
ఈసారి కట్టె కొద్దిగా కదిలింది. కానీ ఐదుగురూ వెనక్కి పడిపోయారు.
స్టీవ్ నేలపై పడుకుని ఆకాశం వైపు చూస్తూ అన్నాడు.
“మిత్రులారా, నేను ఒక ముఖ్యమైన నిర్ణయం తీసుకున్నాను.”
జోష్ విసుగ్గా అడిగాడు.
“ఇప్పుడు ఏమిటి?”
“రేపటి నుంచి కూర్చుని తింటూ డబ్బు సంపాదించే వ్యాపారం ప్రారంభిస్తాను!”
రాజు వెంటనే లేచి కూర్చున్నాడు.
“అద్భుతం! నేను నీ దగ్గర మొదటి ఉద్యోగిని అవుతాను!”
పర్యవేక్షకుడు మళ్లీ విజిల్ ఊదాడు.
“ఇక చాలు! అందరూ పనిలోకి దిగండి!”
ఐదుగురూ నెమ్మదిగా లేచి, తమ పనిముట్లను తీసుకుని మళ్లీ కట్టెల దగ్గరకు వెళ్లారు.
మధ్యాహ్నం అయ్యేసరికి వాళ్ల చేతులు నొప్పులు పెట్టాయి. నడుములు లాగాయి. ఉదయం ఉన్న ధైర్యం మొత్తం ఆవిరైపోయింది.
జోష్ ఇంకా కట్టెలతో నిండిపోయిన కుప్పను చూస్తూ అన్నాడు.
“మిత్రులారా, మనం ఒక చిన్న పొరపాటు చేశామని అనిపిస్తోంది.”
కిరణ్ నిట్టూర్చాడు.
“ఒక్క పొరపాటేనా?”
జోష్ తల దించుకున్నాడు.
“లోపలికి వెళ్లే ముందు ఇది ఎలాంటి వ్యాపారమో తెలుసుకోవాల్సింది!”
జమాల్ వెంటనే సమాధానమిచ్చాడు.
“చివరికి మన నాయకుడికి పరిశోధన ఎంత ముఖ్యమో అర్థమైంది!”
అప్పుడే రాజు చెయ్యి ఎత్తాడు.
“అయితే భోజనం ఎక్కడ పెడతారో కూడా పరిశోధించవచ్చా?”
కొనసాగుతుంది...