జోష్, అతని నలుగురు స్నేహితులు ధనవంతుడి ఇంట్లో దొంగతనం చేయడానికి వెళ్లి, రాత్రంతా ఇల్లు శుభ్రం చేసి వచ్చిన సంఘటన జరిగి మూడు రోజులు గడిచాయి.
వాళ్ల శరీరాలు కోలుకున్నాయి. కానీ వాళ్ల పరువు మాత్రం ఇంకా కోలుకోలేదు!
అయినా జోష్ మాత్రం వెనక్కి తగ్గలేదు.
తమ మొదటి మిషన్ విఫలమవడానికి కారణం తమ తెలివితక్కువతనం కాదని, దురదృష్టమేనని అతను గట్టిగా నమ్మాడు.
మూడు రోజుల తర్వాత, ఎప్పటిలాగే మర్రిచెట్టు కింద అత్యవసర సమావేశం ఏర్పాటు చేశాడు.
జోష్: “మిత్రులారా! సిద్ధంగా ఉండండి. మన రెండో మిషన్ మన జీవితాలను పూర్తిగా మార్చేస్తుంది!”
కింద పడుకుని నిద్రపోతున్న స్టీవ్ ఒక కన్ను తెరిచాడు.
స్టీవ్: “ఈసారి మనం ధనవంతులమవుతామా? లేక మళ్లీ ఏదైనా ఇల్లు శుభ్రం చేయాలా?”
జోష్ అతని మాటలను పట్టించుకోలేదు.
జోష్: “ఈసారి పక్కా పరిశోధన చేశాను. అద్భుతమైన ప్లాన్ సిద్ధంగా ఉంది!”
కిరణ్ వెంటనే లేచి కూర్చున్నాడు.
కిరణ్: “మనకు ఎంత డబ్బు వస్తుంది?”
జోష్: “జీవితాంతం హాయిగా బతకడానికి సరిపడా డబ్బు!”
రాజు వేరుశెనగలు తినడం ఆపి అడిగాడు.
రాజు: “పెద్ద ఇల్లు, నిండుగా తిండి ఉండే వంటగది కూడా వస్తాయా?”
జోష్: “రాజూ! తిండి తప్ప ఇంకేమీ ఆలోచించలేవా?”
రాజు: “ఎందుకు ఆలోచించలేను? కొన్నిసార్లు నిద్ర గురించి కూడా ఆలోచిస్తాను!”
స్టీవ్: “చివరికి నా మనసులోని మాట చెప్పేవాడొకడు దొరికాడు!”
జోష్ గట్టిగా చప్పట్లు కొట్టాడు.
జోష్: “ఐదు నిమిషాలైనా సీరియస్‌గా ఉండగలరా?”
జమాల్ తన వాచ్ చూసుకున్నాడు.
జమాల్: “ఈ టీమ్‌కు ఐదు నిమిషాలు చాలా పెద్ద టార్గెట్!”
జోష్ ఒకసారి గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుని తన ప్లాన్ వివరించడం మొదలుపెట్టాడు.
జోష్: “మన టార్గెట్ ఇక్కడికి ఐదు కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న గ్రామం. అక్కడ అందరూ ధనవంతులే. పెద్ద బంగ్లాలు, ఖరీదైన కార్లు, చేతినిండా డబ్బు! మనం ఒక్క ఇంట్లో దొంగతనం చేసినా జీవితాంతం హాయిగా బతకొచ్చు!”
జమాల్ అనుమానంగా చూశాడు.
జమాల్: “నువ్వు మొత్తం పరిశోధన చేశానన్నావు కదా? ఆ గ్రామంలో ఎవరికైనా నీకు పరిచయం ఉందా?”
జోష్: “లేదు!”
జమాల్: “ఆ గ్రామానికి ఎప్పుడైనా వెళ్లావా?”
జోష్: “లేదు!”
జమాల్: “మరి ఏం పరిశోధన చేశావు?”
జోష్ కాసేపు ఆగి సమాధానమిచ్చాడు.
జోష్: “మ్యాప్ చూశాను!”
జమాల్ మిగతావాళ్లవైపు తిరిగాడు.
జమాల్: “అర్థమైందా? సరైన గ్రామంలో ఉంటే చాలు, మనుషులు ధనవంతులైపోతారట!”
జోష్: “ఇంకొక్క మాట మాట్లాడితే అంతే! రేపు రాత్రి మన మిషన్ మొదలవుతుంది. ఈసారి మనల్ని ఎవరూ ఆపలేరు!”
స్టీవ్ మళ్లీ నేలపై పడుకున్నాడు.
స్టీవ్: “మనం ధనవంతులైనప్పుడు నన్ను నిద్రలేపండి!”
జోష్: “లే!”
స్టీవ్: “సరే. మళ్లీ పేదవాళ్లమైనప్పుడు లేపండి!”
తమ రెండో మిషన్ మొదటి మిషన్ కంటే ఘోరమైన పరాజయంగా మారబోతోందని జోష్‌కు అప్పటికి తెలియదు.
అర్ధరాత్రి: ధనవంతులతో నిండిన గ్రామం
మరుసటి రోజు రాత్రి ఐదుగురు నల్లటి దుస్తులు వేసుకుని గ్రామం ప్రవేశద్వారం దగ్గరకు చేరుకున్నారు.
జోష్ సైనిక కమాండర్‌లా వాళ్ల ముందు నిలబడ్డాడు.
జోష్: “గుర్తుంచుకోండి! అందరూ కలిసే ఉండాలి. అవసరం లేకుండా మాట్లాడకూడదు. ఏం జరిగినా భయపడకూడదు!”
రాజు చేయి పైకెత్తాడు.
రాజు: “ఒకవేళ ఆకలేస్తే?”
జోష్: “అది అత్యవసర పరిస్థితి కాదు!”
రాజు: “నాకు మాత్రం అదే అతి పెద్ద అత్యవసర పరిస్థితి!”
అర్ధరాత్రి ఐదుగురూ గ్రామంలోకి ప్రవేశించారు.
వీధులన్నీ చీకటిగా ఉన్నాయి. ఇళ్లలో లైట్లు ఆపేశారు. దారులు కూడా వాళ్లకు కొత్తగా అనిపించాయి.
కొద్దిసేపటికి దారి సరిగ్గా కనిపించకపోవడంతో స్టీవ్ తన ఫోన్‌లో టార్చ్ ఆన్ చేశాడు.
కిరణ్ కూడా అలాగే చేశాడు.
చివరికి ఐదుగురూ తమ ఫోన్ లైట్లు వేసుకుని ముందుకు నడవడం మొదలుపెట్టారు.
జమాల్ వాళ్లను చూసి నవ్వుకున్నాడు.
జమాల్: “అద్భుతం! ఐదుగురు ప్రొఫెషనల్ దొంగలు కుక్కపిల్ల కోసం వెతుకుతున్న చిన్న పిల్లల్లా లైట్లు వేసుకుని తిరుగుతున్నారు!”
జోష్: “నోరు మూసుకుని నడువు!”
అంతలోనే కరెంటు వచ్చింది.
వీధి దీపాలన్నీ వెలిగాయి. చుట్టూ ఉన్న ప్రాంతమంతా ఒక్కసారిగా ప్రకాశించింది.
ఐదుగురూ వెంటనే తమ ఫోన్ లైట్లు ఆపేశారు.
కానీ వాళ్లకు ఎదురుగా కొంతమంది గ్రామస్థులు నిలబడి మాట్లాడుకుంటున్నారు.
నల్లటి దుస్తుల్లో ఉన్న ఐదుగురు కొత్త వ్యక్తులను చూసి వాళ్లు మాట్లాడటం ఆపేశారు.
అందరూ ఒకరి ముఖం ఒకరు చూసుకున్నారు.
జోష్ ధైర్యం మొత్తం ఆవిరైపోయింది.
స్టీవ్ కిరణ్ వెనుక దాక్కున్నాడు.
కిరణ్ జమాల్ వెనుకకు వెళ్లాడు.
జమాల్ రాజువైపు చూశాడు.
రాజు జోష్ వెనుక దాక్కున్నాడు.
జోష్ వెనక్కి తిరిగి కోపంగా చూశాడు.
జోష్: “ఏంట్రా ఇది? అందరూ నా వెనుక ఎందుకు దాక్కుంటున్నారు?”
స్టీవ్: “నువ్వు మా లీడర్ కదా బాసూ!”
జోష్: “నేను మీ లీడర్‌ని. మీకు అడ్డుగా ఉండే గోడను కాదు!”
ఇంతలో ఒక వృద్ధుడు వాళ్ల దగ్గరకు వచ్చాడు.
వృద్ధుడు: “ఏయ్! మీరెవరు? ఈ గ్రామంలో మిమ్మల్ని ఎప్పుడూ చూడలేదే! ఈ అర్ధరాత్రి ఇక్కడేం చేస్తున్నారు?”
ఐదుగురూ వణికిపోవడం మొదలుపెట్టారు.
జోష్ నోరు తెరిచాడు.
జోష్: “సార్, నిజానికి మేము…”
అంతే! అతని మెదడు పనిచేయడం ఆగిపోయింది.
జమాల్ నెమ్మదిగా అతని చెవిలో చెప్పాడు.
జమాల్: “మనం పర్యాటకులమని చెప్పు!”
కిరణ్: “అర్ధరాత్రి నల్లటి బట్టలు వేసుకుని పర్యాటకులుగా వచ్చామా?”
జమాల్: “అయితే రాత్రి కాపలాదారులమని చెప్పు!”
కిరణ్: “ఒక ముసలాయనను చూసి భయపడే కాపలాదారులా?”
జోష్: “మీ ఇద్దరూ మాట్లాడటం ఆపుతారా?”
గ్రామస్థులకు మరింత అనుమానం వచ్చింది.
ఒక గ్రామస్థుడు: “ఏమైంది? అడిగిన ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పరేం?”
జోష్ భయంతో మింగుతూ అన్నాడు.
జోష్: “సార్, మేము ఇక్కడికి వచ్చింది…”
అప్పుడే వెనుక నుంచి మరొక వ్యక్తి అరిచాడు.
గ్రామస్థుడు: “ఆగండి! వీళ్లెవరో నాకు తెలుసు!”
అందరూ అతనివైపు తిరిగారు.
అతను గర్వంగా ముందుకొచ్చి చెప్పాడు.
మధ్యవయస్కుడైన గ్రామస్థుడు: “వీళ్లు పారిశుద్ధ్య కార్మికులు! ఈ రాత్రి కొంతమంది పనివాళ్లు వస్తారని విన్నాను!”
జోష్ ఒక్కసారిగా గడ్డకట్టిపోయాడు.
పారిశుద్ధ్య కార్మికులా?
ఆ వ్యక్తి ఇంకా వివరించాడు.
గ్రామస్థుడు: “రేపు మన గ్రామంలో పెద్ద రాజకీయ సమావేశం ఉంది. నాయకులు వచ్చేలోపు గ్రామమంతా శుభ్రం చేయాలి. వీళ్లే ఆ పని కోసం వచ్చిన వాళ్లనుకుంటా!”
వృద్ధుడు తల ఊపాడు.
వృద్ధుడు: “ఓహో! ఇప్పుడు అర్థమైంది!”
జోష్ మనసులో ఆనందం కలిగింది. ఈసారి అదృష్టం తమవైపు ఉందని అనుకున్నాడు.
కానీ ఆ ఆనందం ఎంతోసేపు నిలవలేదు.
ఆ గ్రామస్థుడు వాళ్ల దగ్గరకు వచ్చాడు.
గ్రామస్థుడు: “మంచిది! మీరు సరైన సమయానికి వచ్చారు. ఉదయం ఆరు గంటల్లోపు పని పూర్తి చేయాలి!”
జోష్: “ఉదయం ఆరు గంటలకా?”
గ్రామస్థుడు: “అవును! రోడ్లు, రోడ్ల పక్క ప్రాంతాలు, బహిరంగ ప్రదేశాలు అన్నీ శుభ్రంగా ఉండాలి. నాయకులు వచ్చినప్పుడు మన గ్రామం అందంగా కనిపించాలి!”
జోష్ ఏదో చెప్పబోయాడు.
జోష్: “సార్, ఇక్కడ చిన్న పొరపాటు జరిగింది. మేము నిజానికి…”
గ్రామస్థుడు: “ఏమిటి? మీరేం కాదు?”
జోష్ తన స్నేహితులవైపు చూశాడు.
స్టీవ్ వద్దని తల ఊపాడు.
కిరణ్ కళ్లు పెద్దవి చేశాడు.
జమాల్ నోరు కదుపుతూ, “చెప్పకు!” అన్నాడు.
చివరికి రాజు భయంగా నవ్వుతూ సమాధానమిచ్చాడు.
రాజు: “అవును సార్! మేము పారిశుద్ధ్య కార్మికులమే!”
జోష్ కళ్లు మూసుకున్నాడు.
వాళ్ల రెండో దొంగతనం మిషన్ అధికారికంగా గ్రామాన్ని శుభ్రం చేసే పనిగా మారిపోయింది!
మళ్లీ ఒక్క రూపాయి కూడా సంపాదించలేదు.
ఊరంతా శుభ్రం చేసే మిషన్
మధ్యవయస్కుడైన గ్రామస్థుడు మరో వ్యక్తిని పిలిచాడు.
గ్రామస్థుడు: “అశోక్! ఇటు రా!”
అశోక్ వెంటనే అక్కడికి వచ్చాడు.
అశోక్: “ఏమిటన్నా?”
గ్రామస్థుడు: “ఈ ఐదుగురు పనివాళ్లను తీసుకెళ్లి చీపుర్లు ఇవ్వు. ఉదయం ఆరు గంటలలోపు గ్రామంలోని రోడ్లన్నీ శుభ్రం చేయాలి. నాయకులు వచ్చే ముందు ఎలాంటి ఫిర్యాదులు రాకూడదు!”
అశోక్ తల ఊపాడు.
అశోక్: “రండి అబ్బాయిలూ!”
ఐదుగురూ మౌనంగా అతని వెంట నడిచారు.
స్టీవ్ జోష్ దగ్గరకు వచ్చి గుసగుసగా అడిగాడు.
స్టీవ్: “బాసూ, ఒక ప్రశ్న!”
జోష్: “ఏమిటి?”
స్టీవ్: “మన వృత్తిని మనకు చెప్పకుండా నువ్వు మార్చేశావా?”
జోష్: “నోరు మూసుకుని నడువు!”
అశోక్ వాళ్లను ఒక చిన్న గోదాము దగ్గరకు తీసుకెళ్లి ఒక్కొక్కరికీ చీపురు ఇచ్చాడు.
అశోక్: “ముందు ప్రధాన రోడ్డు శుభ్రం చేయండి. రెండు వైపులా ఊడ్చి, చెత్తను ఒకచోట చేర్చండి. తర్వాత మరో వీధికి వెళ్లండి. తెల్లవారేలోపు పని పూర్తి కావాలి!”
అతను వెళ్లిపోయాడు.
ఐదుగురూ చీపుర్లు పట్టుకుని ఒకరి ముఖం ఒకరు చూసుకున్నారు.
కొన్ని క్షణాలు ఎవరూ మాట్లాడలేదు.
చివరికి జమాల్ నోరు విప్పాడు.
జమాల్: “ఒకసారి మన పరిస్థితిని అర్థం చేసుకుందాం. డబ్బు దొంగిలించడానికి ఐదు కిలోమీటర్లు ప్రయాణించాం. ఇప్పుడు ఉచితంగా ఊరంతా శుభ్రం చేస్తున్నాం!”
కిరణ్: “కనీసం మనం ఏమీ దొంగిలించలేదు!”
స్టీవ్: “నిజం చెప్పాలంటే, ఈ టీమ్ అంటేనే నాకు అసహ్యం!”
రాజు చేయి పైకెత్తాడు.
రాజు: “పని పూర్తయ్యాక వాళ్లను టిఫిన్ అడగొచ్చా?”
జోష్ అతనివైపు కోపంగా చూశాడు.
జోష్: “రాజూ! ఇంకోసారి తిండి గురించి మాట్లాడావంటే ఈ చీపురే తినిపిస్తాను!”
రాజు చీపురును పరిశీలించాడు.
రాజు: “ఇది చాలా పొడిగా ఉంది బాసూ. కనీసం కూరైనా ఇవ్వు!”
జమాల్ నవ్వు ఆపుకోలేకపోయాడు.
జోష్‌కు కూడా నవ్వొచ్చింది. కానీ పరిస్థితి గుర్తొచ్చి వెంటనే సీరియస్ అయ్యాడు.
జోష్: “ఇక చాలు! అందరూ పని మొదలుపెట్టండి. త్వరగా పూర్తి చేస్తే, మనల్ని ఎవరూ గుర్తించకముందే ఇక్కడి నుంచి వెళ్లిపోవచ్చు!”
స్టీవ్ ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు.
స్టీవ్: “ఎక్కడికి పారిపోతాం బాసూ? మనం ప్రధాన రోడ్డునే ఊడుస్తున్నాం. చెత్త కుప్ప కింద దాక్కుంటామా?”
జోష్: “పని చేయరా!”
అలా ఫూలిష్ థీఫ్ క్రూ రెండో మిషన్ మొదలైంది.
తాళాలు పగలగొట్టడం కాదు.
డబ్బు దొంగిలించడం కాదు.
కాపలాదారుల నుంచి తప్పించుకోవడం కాదు.
రోడ్లు ఊడవడం!
ఐదుగురు దొంగలు, వెయ్యి ఫిర్యాదులు
మొదటి రోడ్డు శుభ్రం చేయడం సులభంగానే అనిపించింది.
రెండో రోడ్డు కొంచెం పొడవుగా ఉంది.
మూడో రోడ్డు దగ్గరకు వచ్చేసరికి స్టీవ్ తన చీపురుతోనే బేరాలు మొదలుపెట్టాడు.
స్టీవ్: “మిత్రమా, నువ్వే రోడ్డు ఊడు. నేను ఆ పని చేసిన క్రెడిట్ తీసుకుంటాను!”
కిరణ్ ఇంకా ఎన్ని రోడ్లు మిగిలాయో లెక్కలు వేస్తున్నాడు.
కిరణ్: “ఒక్క రోడ్డు శుభ్రం చేయడానికి ఇరవై నిమిషాలు పడితే, పన్నెండు రోడ్లకు కనీసం నాలుగు గంటలు పడుతుంది!”
జమాల్ అతనివైపు చూశాడు.
జమాల్: “చాలా గొప్ప లెక్క! మరి రోడ్లను చిన్నగా చేయగలవా?”
కిరణ్: “లేదు!”
జమాల్: “అయితే లెక్కలు ఆపి పని చేయి!”
ఇదిలా ఉండగా రాజుకు రోడ్లు ఊడవడం అనుకున్నంత సులభం కాదని అర్థమైంది.
అతను చెత్తను ఒకచోట చేర్చగానే గాలి వీచి ఆకులన్నీ మళ్లీ రోడ్డుపైకి ఎగిరిపోతున్నాయి.
రాజు విసుగ్గా వాటిని చూస్తూ అన్నాడు.
రాజు: “ఈ పనిని ఎవరు కనిపెట్టారో కానీ, మనం శుభ్రం చేయగానే గాలి మళ్లీ చెత్తను తెచ్చిపెడుతోంది!”
స్టీవ్ తల ఊపాడు.
స్టీవ్: “దాన్నే ఉద్యోగ భద్రత అంటారు రాజూ!”
జోష్ మాత్రం అందరికంటే వేగంగా పని చేస్తున్నాడు. గ్రామస్థులు తిరిగి వచ్చి తమ పనితనం చూసి అసలు నిజం తెలుసుకుంటారేమోనని అతనికి భయంగా ఉంది.
జోష్: “వేగంగా పని చేయండి! ఆరు గంటల్లోపు పూర్తి చేయాలి!”
జమాల్ అతనివైపు చూసి అన్నాడు.
జమాల్: “ఎందుకంత తొందర? సూర్యుడిని కూడా దొంగిలించాలని ప్లాన్ చేస్తున్నావా?”
జోష్: “జమాల్!”
సమయం గడిచేకొద్దీ గ్రామస్థులు నిద్రలేచి బయటకు రావడం మొదలుపెట్టారు.
ఒక వృద్ధురాలు చెత్త కుప్పను చూపిస్తూ అరిచింది.
వృద్ధురాలు: “ఏయ్ అబ్బాయ్! ఆ మూల ఇంకా శుభ్రం చేయలేదు!”
జోష్ వెంటనే అక్కడికి పరుగెత్తాడు.
జోష్: “అలాగే అమ్మగారూ!”
మరో గ్రామస్థుడు బస్టాండ్ దగ్గర నుంచి అరిచాడు.
గ్రామస్థుడు: “బస్టాండ్ దగ్గర కూడా శుభ్రం చేయండి!”
జోష్: “వస్తున్నాను సార్!”
ఇంకొక వ్యక్తి తన ఇంటి గేటు దగ్గర నిలబడి అరిచాడు.
వ్యక్తి: “మా గేటు దగ్గర ఆకులు వదిలేయకండి!”
జోష్ ఒకవైపు నుంచి మరోవైపుకు పరుగులు తీస్తూ అందరినీ సంతృప్తిపరచడానికి ప్రయత్నించాడు.
స్టీవ్ అతన్ని కాసేపు గమనించి అన్నాడు.
స్టీవ్: “మన బాసును చూడండి! చివరికి విజయం సాధిస్తున్నాడు!”
కిరణ్: “ఎలా?”
స్టీవ్: “గ్రామంలో అందరూ అతనికి ఆర్డర్లు వేస్తున్నారు. దాదాపు మేనేజర్ అయిపోయాడు!”
జమాల్ వెంటనే అన్నాడు.
జమాల్: “జీతం లేని మేనేజర్!”
రాజు నిట్టూర్చాడు.
రాజు: “టిఫిన్ కూడా లేని మేనేజర్!”
ఉదయం ఐదు గంటలయ్యేసరికి ఐదుగురూ అలసిపోయారు. బట్టలన్నీ దుమ్ముతో నిండిపోయాయి. చేతులు నొప్పి పెట్టాయి. నడుములు పట్టేశాయి.
కానీ చివరికి రోడ్లన్నీ శుభ్రం చేశారు.
ప్రధాన రోడ్డు, చిన్న వీధులు, బస్టాండ్ దగ్గర ప్రాంతం, గ్రామ కార్యాలయం ముందు ఉన్న రోడ్డు కూడా శుభ్రం చేశారు.
వాళ్లు జీవితంలో మొదటిసారి ఒక పనిని సమయానికి పూర్తి చేశారు.
దురదృష్టవశాత్తూ, వాళ్లకు అస్సలు చేయాలని లేని పని అది!
ఉదయం సరిగ్గా ఆరు గంటలకు అశోక్ వచ్చి పని పరిశీలించాడు.
శుభ్రమైన రోడ్డును చూసి సంతోషంగా తల ఊపాడు.
అశోక్: “చాలా బాగా చేశారు అబ్బాయిలూ! ఇప్పుడు మన గ్రామం ఎంత అందంగా ఉందో చూడండి!”
జోష్ బలవంతంగా నవ్వాడు.
జోష్: “ధన్యవాదాలు సార్!”
అశోక్ అతని భుజం తట్టాడు.
అశోక్: “ఇలాగే పని చేస్తే భవిష్యత్తులో మీకు ఇంకా చాలా పని దొరుకుతుంది!”
ఐదుగురూ ఒక్కసారిగా భయపడిపోయారు.
స్టీవ్ గుసగుసగా అన్నాడు.
స్టీవ్: “బాసూ, మనం రిటైర్ అయిపోయామని చెప్పు!”
జోష్‌కు సమాధానం చెప్పే శక్తి కూడా మిగల్లేదు.
అశోక్ సంతోషంగా అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయాడు.
ఐదుగురు అలసిపోయిన దొంగలు చీపుర్ల పక్కన నిలబడి తమ దుస్థితిని తలచుకున్నారు.
రెండో మిషన్: మరో ఘోరమైన వైఫల్యం!
సూర్యుడు నెమ్మదిగా ఉదయిస్తున్నాడు.
జోష్ తన స్నేహితులను ఒక చెట్టు కిందకు పిలిచాడు.
వాళ్ల దుమ్ముతో నిండిన బట్టలు, అలసిపోయిన ముఖాలు చూసి ఒకసారి నిట్టూర్చాడు.
జోష్: “మిత్రులారా! నేను ఒక ప్రకటన చేయబోతున్నాను!”
స్టీవ్ తన చీపురును కింద పడేశాడు.
స్టీవ్: “మళ్లీ మూడో మిషన్ గురించి చెబితే, నేను ఇంటికి వెళ్లిపోతాను!”
జోష్ అతని మాటలను పట్టించుకోలేదు.
జోష్: “మన రెండో మిషన్ విజయవంతంగా పూర్తయింది!”
జమాల్ ఆశ్చర్యంగా చూశాడు.
జమాల్: “విజయవంతమా? మనం ఒక్క రూపాయి కూడా దొంగిలించలేదు!”
జోష్: “మనం గ్రామంలోకి వెళ్లాం. పట్టుబడకుండా పని పూర్తి చేశాం. మన అసలు గుర్తింపు ఎవరికీ తెలియకుండా బయటకు వచ్చాం!”
కిరణ్ కాసేపు ఆలోచించాడు.
కిరణ్: “సాంకేతికంగా చూస్తే నువ్వు చెప్పింది నిజమే!”
స్టీవ్ తల ఊపాడు.
స్టీవ్: “అయితే మనం మనమే సృష్టించుకున్న సమస్యల నుంచి తప్పించుకోవడంలో నిపుణులం కావాలి!”
రాజుకు ఒక్కసారిగా ఒక ఆలోచన వచ్చింది.
రాజు: “నాకొక ఐడియా వచ్చింది! తర్వాతసారి ఏదైనా ఆహార ఉత్సవం జరుగుతున్న గ్రామానికి వెళ్దాం. వాళ్లు మనల్ని వంటవాళ్లని అనుకుంటే కనీసం ఉచితంగా తినొచ్చు!”
జోష్ నమ్మలేనట్లు అతనివైపు చూశాడు.
జోష్: “మన లక్ష్యం ధనవంతులు కావడం! ఉచిత భోజనాలు సంపాదించడం కాదు!”
రాజు భుజాలు ఎగరేశాడు.
రాజు: “నేను చెప్పేది ఒక్కటే బాసూ. మన తప్పులను కూడా జాగ్రత్తగా ఎంచుకోవాలి!”
జమాల్ నవ్వుతూ అన్నాడు.
జమాల్: “మన టీమ్‌లో ఇప్పటివరకు ఎవ్వరూ చెప్పని తెలివైన మాట ఇదే!”
జోష్ చేతులు కట్టుకుని నిలబడ్డాడు.
జోష్: “జాగ్రత్తగా వినండి! గ్రామస్థులు మనల్ని అపార్థం చేసుకోవడం వల్లే ఈసారి ఇలా జరిగింది. వచ్చే సారి మంచి టార్గెట్ ఎంచుకుని పక్కా ప్లాన్ వేస్తాం!”
స్టీవ్ అతనివైపు చూస్తూ అన్నాడు.
స్టీవ్: “బాసూ, రెండు సార్లూ ప్లాన్ వేశాం. రెండు సార్లూ పని చేయాల్సి వచ్చింది!”
కిరణ్ తల ఊపాడు.
కిరణ్: “బహుశా సమస్య ప్లాన్‌లో లేదేమో!”
జోష్ ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు.
జోష్: “మరి సమస్య ఎక్కడుంది?”
నలుగురూ ఒకేసారి సమాధానమిచ్చారు.
“నువ్వే!”
జోష్ కొన్ని క్షణాలు మౌనంగా నిలబడ్డాడు.
తర్వాత చీపురు తీసుకుని వాళ్లవైపు చూపించాడు.
జోష్: “సమావేశం ముగిసింది! అందరూ ఇంటికి వెళ్లండి!”
ఐదుగురు అలసిపోయి, ఖాళీ చేతులతో తమ గ్రామం వైపు బయలుదేరారు.
మొదటి మిషన్‌లో ఇల్లు శుభ్రం చేశారు.
రెండో మిషన్‌లో ఊరంతా శుభ్రం చేశారు.
అయినా జోష్ మాత్రం మూడో మిషన్‌లో ధనవంతుడు అవుతానని ఇంకా నమ్ముతున్నాడు.
ఫూలిష్ థీఫ్ క్రూ ధనవంతులు కావడానికి దొంగతనం చేయాలని పట్టుదలగా ఉంది. ఇప్పటివరకు వాళ్లు దొంగిలించింది మాత్రం తమ జీవితాల్లోని విలువైన సమయాన్ని మాత్రమే!
కొనసాగుతుంది... తదుపరి ఎపిసోడ్ కోసం వేచి ఉండండి!