కొన్ని రోజుల తర్వాత గ్రామ పంచాయతీ ప్రజలందరినీ సమావేశానికి పిలిచింది.
గ్రామంలో దాదాపు అందరూ ఆ సమావేశానికి హాజరయ్యారు. శోభన్, మున్నివరన్ కూడా ముందు వరుసలో కూర్చుని, ఏమీ తెలియనట్టుగా ఆందోళన వ్యక్తం చేస్తున్నట్లు నటించారు.
గ్రామ పంచాయతీ అధ్యక్షుడు లేచి నిలబడి మాట్లాడటం ప్రారంభించాడు.
“రామరాజుపై వచ్చిన ఆరోపణల గురించి మేము విచారణ జరిపించాం. ప్రయోగశాల పరీక్షల్లో పాలు, గోధుమ పిండి నమూనాల్లో ఎలాంటి కల్తీ ఉన్నట్లు తేలలేదు. అంతేకాకుండా, ఆ కుటుంబం అనారోగ్యానికి గురికావడానికి రామరాజు దుకాణంలో కొన్న గోధుమ పిండే కారణమని వైద్య పరీక్షల్లో కూడా నిర్ధారణ కాలేదు” అని ప్రకటించాడు.
ఆ మాటలు విన్న గ్రామస్తుల మధ్య గుసగుసలు మొదలయ్యాయి.
అధ్యక్షుడు తన ప్రసంగాన్ని కొనసాగించాడు.
“అంతేకాదు, పాలపై వచ్చిన ఫిర్యాదును ఉద్దేశపూర్వకంగా ఏర్పాటు చేసినట్లు మా విచారణలో ఆధారాలు లభించాయి. రామరాజు దుకాణంలో పాలు కొనుగోలు చేసిన బాలుడు, తప్పుడు ఫిర్యాదు చేయమని శోభన్ తనకు చెప్పినట్లు అంగీకరించాడు. విచారణలో లభించిన సందేశాలను పరిశీలించగా, రామరాజు పేరు ప్రతిష్ఠలను దెబ్బతీయడానికి శోభన్, మున్నివరన్ కలిసి పథకాలు వేసుకున్నట్లు కూడా వెల్లడైంది.”
అది విన్న గ్రామస్తులందరూ ఒక్కసారిగా ఆ ఇద్దరి వైపు తిరిగి చూశారు.
శోభన్ ముఖం పాలిపోయింది.
మున్నివరన్ ఏదో చెప్పడానికి లేచి నిలబడ్డాడు.
“ఇదంతా అపార్థం! మీరు విషయాన్ని తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నారు!” అని తడబడుతూ అన్నాడు.
గ్రామ పంచాయతీ అధ్యక్షుడు అతని వైపు చూస్తూ ప్రశ్నించాడు.
“మరి నిజాయితీగా వ్యాపారం చేసుకునే ఒక వ్యక్తిపై తప్పుడు ఆరోపణలు చేయాలని మీరు చర్చించుకున్న విషయాన్ని ఎలా వివరిస్తారు?”
మున్నివరన్ నోరు తెరిచాడు. కానీ అతని నోట మాట రాలేదు.
ఆ రోజు మొదటిసారిగా గ్రామమంతా పూర్తిగా నిశ్శబ్దంగా మారిపోయింది.
ఇంతకాలం రామరాజును నిందించిన వారందరూ ఇప్పుడు తలలు దించుకున్నారు.
అప్పుడు రామరాజు లేచి నిలబడ్డాడు.
“నేను ఎప్పుడూ నా మాటలను గుడ్డిగా నమ్మమని ఎవరినీ అడగలేదు. నన్ను తప్పుపట్టే ముందు నిజానిజాలు తెలుసుకోమని మాత్రమే కోరాను. కొంతమంది నన్ను ఓడిపోవాలని కోరుకున్నందుకు నా కుటుంబం బాధపడింది. నా వ్యాపారం దెబ్బతింది” అని చెప్పాడు.
కొద్దిసేపు ఆగి శోభన్, మున్నివరన్‌ల వైపు చూశాడు.
“నేను ప్రతిరోజూ మీతో వాదిస్తూ కాలం గడపవచ్చు. కానీ అలా చేయకుండా నిజాన్ని నిరూపించుకోవడానికి నా సమయాన్ని ఉపయోగించుకున్నాను. మన మధ్య ఉన్న తేడా అదే!” అని ధైర్యంగా చెప్పాడు.
రామరాజు మాటలు విన్న గ్రామస్తులు అతని నిజాయితీని, సహనాన్ని మనస్ఫూర్తిగా అభినందించారు.
గ్రామ పంచాయతీ శోభన్, మున్నివరన్‌లను బహిరంగంగా క్షమాపణ చెప్పాలని ఆదేశించింది. గ్రామ నియమాలు, వర్తించే చట్టాల ప్రకారం తగిన చర్యలు తీసుకునేలా నిర్ణయించింది. అవసరమైతే తదుపరి చట్టపరమైన చర్యలు తీసుకోవడానికి విచారణలో లభించిన ఆధారాలను కూడా భద్రపరిచింది.
చివరికి, తమ అసూయ కారణంగా తాము ఎంతటి ఘోరమైన తప్పు చేశారో శోభన్, మున్నివరన్ అంగీకరించక తప్పలేదు.
ఒకప్పుడు రామరాజుపై పుకార్లు వ్యాపింపజేసిన గ్రామస్తులే ఇప్పుడు అతని దగ్గరకు వచ్చి క్షమాపణలు చెప్పడం ప్రారంభించారు.
“మేము మీ మాటలను ముందే విని ఉండాల్సింది” అని ఒక వ్యక్తి పశ్చాత్తాపంతో అన్నాడు.
మరొకరు బాధగా మాట్లాడుతూ, “నిజం తెలుసుకోకుండానే మిమ్మల్ని తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నాం. దయచేసి మమ్మల్ని క్షమించండి” అని వేడుకున్నాడు.
రామరాజు వారి క్షమాపణలను అంగీకరించాడు.
“నా కుటుంబం అనుభవించిన బాధను మరెవరూ అనుభవించడం నాకు ఇష్టం లేదు. కానీ మీరు ఒక్క విషయాన్ని మాత్రం గుర్తుంచుకోండి. ఎవరి గురించైనా ఒక విషయం ఇతరులకు చెప్పే ముందు, అది నిజమో కాదో నిర్ధారించుకోండి” అని హితవు పలికాడు.
ఆ రోజు గ్రామస్తులందరూ ఒక గొప్ప పాఠాన్ని నేర్చుకున్నారు.
అసూయ మనిషిని తప్పుదారి పట్టిస్తుంది. అబద్ధం కొంతకాలం నిజాన్ని కప్పిపుచ్చవచ్చు. కానీ సహనం, నిజాయితీ, సరైన ఆధారాలు చివరికి సత్యాన్ని వెలుగులోకి తీసుకొస్తాయి.