జోష్ తన నలుగురు స్నేహితులను ప్రొఫెషనల్ దొంగలుగా తయారు చేయడానికి వారం రోజుల పాటు శిక్షణ ఇచ్చాడు.
అయితే, దాన్ని శిక్షణ అనడం కూడా కొంచెం ఎక్కువే!
జోష్ ఉత్సాహంగా ప్రసంగాలు చేసేవాడు. స్టీవ్ వాటిని వింటూ నిద్రపోయేవాడు. కిరణ్ దొంగతనం చేస్తే ఎంత డబ్బు వస్తుందో లెక్కలు వేసేవాడు. జమాల్ ప్రతి ప్లాన్‌లోనూ తప్పులు వెతికేవాడు. రాజు మాత్రం అక్కడ పెట్టే స్నాక్స్ కోసం వచ్చేవాడు.
అయినా సరే, తన స్నేహితులందరూ దొంగతనాలకు సిద్ధమయ్యారని జోష్ గట్టిగా నమ్మాడు.
ఒకరోజు సాయంత్రం, ఎప్పటిలాగే వాళ్లంతా మర్రిచెట్టు కింద సమావేశమయ్యారు.
“మిత్రులారా! మన మొదటి టార్గెట్ దొరికింది!” అని జోష్ గర్వంగా ప్రకటించాడు.
కిరణ్ వెంటనే కూర్చున్న చోటు నుంచి లేచి అడిగాడు.
“అతను ఎంత ధనవంతుడు?”
“అతనికి పెద్ద బంగ్లా ఉంది. చాలా కార్లు ఉన్నాయి. పైగా, తన కూతురి పెళ్లి చేయడానికి ఏర్పాట్లు చేస్తున్నాడు.”
రాజు కళ్లలో వెలుగు వచ్చింది.
“పెళ్లా? అయితే అక్కడ చాలా రకాల వంటకాలు ఉంటాయి కదా!”
జోష్ అతనివైపు కోపంగా చూశాడు.
“మనం అక్కడికి వెళ్తున్నది డబ్బు కోసం, భోజనం కోసం కాదు!”
రాజు వెంటనే సమాధానమిచ్చాడు.
“డబ్బుతో కడుపు నిండదు కదా బాస్!”
స్టీవ్ తల ఊపుతూ అన్నాడు.
“ఈరోజు రాజు చెప్పింది మాత్రం నిజమే!”
జోష్ వాళ్ల మాటలను పట్టించుకోకుండా తన నోట్‌బుక్ తెరిచాడు.
“మన మిషన్ అర్ధరాత్రి మొదలవుతుంది. పక్క గ్రామానికి వెళ్లి, తిరిగి ధనవంతులుగా వస్తాం!”
జమాల్ కనుబొమ్మలు పైకెత్తాడు.
“ఒకవేళ మనం పట్టుబడితే?”
జోష్ వెంటనే అన్నాడు.
“నెగెటివ్‌గా ఆలోచించకూడదు!”
జమాల్ తల ఊపాడు.
“సరే. మరి మనం పాజిటివ్‌గా పట్టుబడితే?”
జోష్ కోపంతో నోట్‌బుక్ మూసేశాడు.
“రేపు మీ అందరికీ నోరు మూసుకుని ఎలా ఉండాలో ప్రత్యేక శిక్షణ ఇస్తాను!”
“చాలా బాగుంది!” అని స్టీవ్ అన్నాడు.
“అయితే శారీరక శిక్షణ మాత్రం వద్దు. నా శరీరం ఈ వృత్తికి ఇంకా సిద్ధంగా లేదు!”
జోష్ అతనివైపు తిరిగి చూశాడు.
“టీ కొట్టుకు నడిచి వెళ్లడానికే నీ శరీరం సిద్ధంగా లేదు. ఇక దొంగతనాలు ఎలా చేస్తావు?”
స్టీవ్ మౌనంగా ఉండిపోయాడు.
అర్ధరాత్రి మొదలైన మొదటి మిషన్
అర్ధరాత్రి పన్నెండు గంటలకు ఐదుగురు స్నేహితులు జోష్ ఇంటి ముందు సమావేశమయ్యారు.
అందరూ ప్రొఫెషనల్ దొంగల్లా కనిపించాలని నల్లటి దుస్తులు వేసుకున్నారు.
అయితే, స్టీవ్ మాత్రం చేతిలో బిస్కెట్ల ప్యాకెట్ పట్టుకుని వచ్చాడు.
జోష్ ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు.
“ఆ బిస్కెట్లు ఎందుకు తెచ్చావు?”
“అత్యవసర పరిస్థితుల కోసం!”
“ఏమిటా అత్యవసర పరిస్థితి?”
“ఆకలి! నా దృష్టిలో ఆకలే ప్రపంచంలోనే అతి పెద్ద అత్యవసర పరిస్థితి!”
అంతలో రాజు అక్కడికి వచ్చాడు. అతని కాళ్లలో ఒక స్లిప్పర్, మరొక షూ ఉన్నాయి.
జోష్ అతని కాళ్లవైపు చూస్తూ అడిగాడు.
“ఇదేమిటి రాజూ?”
రాజు కిందికి చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు.
“అయ్యో! తొందరలో ఒక షూ, ఒక స్లిప్పర్ వేసుకున్నాననుకుంటా!”
జోష్ తల పట్టుకున్నాడు.
“నువ్వు తొందరపడ్డావా? లేక సగం నిద్రలో ఉన్నావా?”
“రెండూ బాసూ!”
జోష్ ఇంకేమీ అడగకుండా ప్రయాణం మొదలుపెట్టాడు. అడిగిన ప్రతిసారీ తనకు మరింత తలనొప్పి తప్ప మరేమీ రావడం లేదని అతనికి అర్థమైంది.
ఐదుగురూ పక్క గ్రామానికి బయలుదేరారు.
అర్ధరాత్రి 12:45 గంటలకు చివరికి ఆ ధనవంతుడి భారీ బంగ్లా దగ్గరకు చేరుకున్నారు.
జోష్ ఆ బంగ్లాను చూపిస్తూ గర్వంగా అన్నాడు.
“చూశారా! ఇదే మన జీవితాన్ని మార్చబోయే అవకాశం!”
స్టీవ్ ఆ బంగ్లాను చూస్తూ భయంగా అడిగాడు.
“బాసూ, ఇంత పెద్ద ఇంటితోనే మొదలుపెట్టాలా?”
“అవును! మన ఆలోచనలు పెద్దగా ఉండాలి!”
జమాల్ ఇంటిని పరిశీలించి అన్నాడు.
“ముందు మనం కొంచెమైనా ఆలోచించడం నేర్చుకుంటే బాగుంటుంది!”
“ఇంకొక్క మాట మాట్లాడావంటే అంతే!” అని జోష్ హెచ్చరించాడు.
నిజానికి, ఆ ఇంటి ముందు నిలబడిన తర్వాత ఐదుగురికీ భయం మొదలైంది. దొంగలుగా మారడం గురించి వారం రోజుల పాటు చర్చించారు కానీ, అర్ధరాత్రి ఒకరి ఇంటి ముందు నిలబడి ఉండటం ఎలా ఉంటుందో మాత్రం ఊహించలేదు.
జోష్ నెమ్మదిగా చెప్పాడు.
“అందరూ ప్రశాంతంగా ఉండండి. నేను చెప్పినట్లు చేయండి.”
స్టీవ్ అతని దగ్గరగా వచ్చి గుసగుసగా అడిగాడు.
“బాసూ, నువ్వు ప్రశాంతంగానే ఉన్నావా?”
“ఖచ్చితంగా!”
“మరి నీ మోకాళ్లు ఎందుకు వణుకుతున్నాయి?”
జోష్ వెంటనే సమాధానమిచ్చాడు.
“అది కొత్త శిక్షణ పద్ధతి!”
స్టీవ్ ఏదో అడగబోతుండగా, ఇంట్లో ఒక్కసారిగా లైట్ వెలిగింది.
ఐదుగురూ ఉలిక్కిపడి నిలబడిపోయారు.
కొద్దిసేపటికే ఒక తలుపు తెరుచుకుంది. చేతిలో టార్చ్ పట్టుకుని ఒక మధ్యవయస్కుడైన పనివాడు బయటకు వచ్చాడు.
“ఎవర్రా మీరు? ఇక్కడ ఏం చేస్తున్నారు?”
ఐదుగురూ బొమ్మల్లా నిలబడిపోయారు.
జోష్ నోరు తెరిచాడు కానీ ఒక్క మాట కూడా బయటకు రాలేదు.
పనివాడు వాళ్లను కాసేపు పరిశీలించాడు. ఆ తర్వాత ఒక్కసారిగా తన నుదుటిపై చేయి కొట్టుకున్నాడు.
“అరే! ఇప్పుడు గుర్తొచ్చింది! నిన్న నేను కొంతమంది క్లీనర్లను పిలిచాను కదా! మీరు పెళ్లికి ముందు బాత్‌రూమ్‌లు శుభ్రం చేయడానికి వచ్చిన వాళ్లే కదూ?”
ఐదుగురూ ఒకరి ముఖం ఒకరు చూసుకున్నారు.
ఏం జరుగుతుందో జోష్‌కు అర్థం కాలేదు.
అప్పుడే రాజు ఉత్సాహంగా తల ఊపాడు.
“అవును సార్!”
జోష్‌కు అక్కడికక్కడే కళ్లు తిరిగినంత పనైంది.
పనివాడు నవ్వుతూ అన్నాడు.
“మంచిది! మీరు ఇప్పటికే ఆలస్యంగా వచ్చారు. రేపే పెళ్లి. ఇంకా చాలా పని మిగిలి ఉంది. త్వరగా లోపలికి రండి!”
అని చెప్పి అతను ఇంట్లోకి నడిచాడు.
ఐదుగురు మాత్రం అక్కడే నిలబడిపోయారు.
స్టీవ్ నెమ్మదిగా అడిగాడు.
“బాసూ, ఇప్పుడు ఏం చేద్దాం?”
జోష్ భయంతో మింగుతూ అన్నాడు.
“నేను చెప్పినట్లు చేయండి!”
స్టీవ్ ఆశ్చర్యంగా చూశాడు.
“నువ్వు ఇంకా ఏమీ చెప్పనేలేదు కదా!”
“అయితే, దొంగల్లా ఎందుకు వచ్చామని అతనికి చెప్పాలనుకుంటున్నావా?”
స్టీవ్ కాసేపు ఆలోచించాడు.
“బాసూ, నీ నాయకత్వం రోజురోజుకీ మెరుగుపడుతోంది. పద, లోపలికి వెళ్దాం!”
ఐదుగురు దొంగలు, ఐదు బకెట్లు!
పనివాడు వాళ్లను వరుసగా ఉన్న బాత్‌రూమ్‌ల దగ్గరకు తీసుకెళ్లాడు. ఒక్కొక్కరికి ఒక బకెట్, ఒక బ్రష్, శుభ్రం చేసే సామగ్రి ఇచ్చాడు.
“ముందు ఈ బాత్‌రూమ్‌లన్నీ శుభ్రం చేయండి. తర్వాత అతిథుల గదులు, కారిడార్, పెళ్లి మండపం కూడా శుభ్రం చేయాలి. తెల్లవారేలోపు పనులన్నీ పూర్తి కావాలి!”
జోష్ ఆశ్చర్యంతో అడిగాడు.
“అన్నీ మేమే చేయాలా సార్?”
పనివాడు కోపంగా చూశాడు.
“పని చేయడానికి వచ్చారా? గదుల లెక్కలు వేయడానికి వచ్చారా?”
జోష్ వెంటనే నవ్వుతూ సమాధానమిచ్చాడు.
“లేదు సార్! ఇప్పుడే మొదలుపెడతాం!”
పనివాడు అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోగానే స్టీవ్ నెమ్మదిగా జోష్ వైపు తిరిగాడు.
“బాసూ, నాకొక చిన్న సందేహం.”
“ఏమిటి?”
“మనం దొంగలమా? లేక క్లీనింగ్ సిబ్బందిమా?”
జోష్ తన చేతిలోని బ్రష్‌ను గట్టిగా పట్టుకున్నాడు.
“ప్రస్తుతానికి మనల్ని కష్టాల నుంచి కాపాడే ఏ పనైనా చేస్తాం!”
జమాల్ తన బకెట్ ఎత్తుకుంటూ అన్నాడు.
“పని చేయకుండా డబ్బు సంపాదించాలని వచ్చాం. కానీ డబ్బు సంపాదించకుండా పని చేస్తున్నాం!”
కిరణ్ నిట్టూర్చాడు.
“నా జీవితంలోనే ఇదే అత్యంత చెత్త వ్యాపార నిర్ణయం!”
రాజు కారిడార్ వైపు చూస్తూ అడిగాడు.
“కనీసం ఉదయం టిఫిన్ అయినా పెడతారేమో?”
జోష్ బ్రష్‌తో అతనివైపు చూపించాడు.
“టిఫిన్ అడిగావంటే, ప్రతి బాత్‌రూమ్‌ను రెండుసార్లు శుభ్రం చేయిస్తాను!”
రాజు వెంటనే పనిలోకి దిగాడు.
“అర్థమైంది బాసూ! నాకు పని చేయడం అంటే చాలా ఇష్టం!”
తర్వాతి కొన్ని గంటల పాటు ఐదుగురూ బాత్‌రూమ్‌లు శుభ్రం చేశారు. కారిడార్‌లు ఊడ్చారు. నేలను తుడిచారు.
వాళ్లు ఒక పని పూర్తయిందని అనుకునేలోపే పనివాడు మరో పనితో ప్రత్యక్షమయ్యేవాడు.
“ఇప్పుడు అతిథుల గదులు శుభ్రం చేయండి!”
జోష్ బలవంతంగా నవ్వుతూ అన్నాడు.
“తప్పకుండా సార్!”
పది నిమిషాల తర్వాత పనివాడు మళ్లీ వచ్చాడు.
“చాలా బాగా చేశారు! ఇప్పుడు పెళ్లి మండపంలో కుర్చీలన్నీ సరిగ్గా అమర్చండి!”
జోష్ ముఖంలో చిరునవ్వు మాయమైంది.
స్టీవ్ తన తుడుపుకర్ర మీద ఆనుకుంటూ అన్నాడు.
“బాసూ, మనకు పదోన్నతి వచ్చినట్లుంది!”
జోష్ ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు.
“ఏమిటి పదోన్నతి?”
“బాత్‌రూమ్ క్లీనర్ల నుంచి ఫుల్‌టైమ్ పనివాళ్లుగా ప్రమోషన్ వచ్చింది!”
జమాల్ పగలబడి నవ్వాడు. నవ్వుతూనే చేతిలోని బకెట్‌ను దాదాపు జారవిడిచాడు.
జోష్‌కు కూడా నవ్వాలనిపించింది. కానీ అతని నడుము నొప్పి ఆ ఆనందానికి అడ్డుపడింది.
తెల్లవారుజామున ఆరు గంటలకల్లా ఇల్లు మొత్తం శుభ్రంగా మెరిసిపోయింది. పెళ్లి మండపం సిద్ధమైంది.
కానీ ఆ ఐదుగురి పరిస్థితి మాత్రం యుద్ధం చేసి వచ్చిన సైనికుల్లా ఉంది.
పనివాడు సంతోషంగా వాళ్ల దగ్గరకు వచ్చాడు.
“చాలా బాగా పని చేశారు అబ్బాయిలూ! యజమాని మీ పని చూసి చాలా సంతోషిస్తాడు!”
జోష్ అలసటతో తల ఊపాడు.
“ధన్యవాదాలు సార్!”
“సరే, ఇప్పుడు ఈ టేబుళ్లను అక్కడికి మార్చండి!”
జోష్ నోరు తెరిచాడు.
“ఇంకా పనా?”
పనివాడు ఆశ్చర్యపోయాడు.
“అవును! ఇంకొద్దిసేపట్లో పెళ్లి అతిథులు వస్తారు కదా!”
అతను వెళ్లిపోగానే స్టీవ్ జోష్ భుజంపై చేయి వేశాడు.
“బాసూ, నేను ఒక ముఖ్యమైన నిర్ణయం తీసుకున్నాను.”
జోష్ నిట్టూర్చాడు.
“ఏమిటది?”
“ఇకపై నేను ధనవంతుడిని కావాలని అనుకోను!”
జోష్ ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు.
“ఎందుకు?”
“పేదవాడిగా ఉండటమే చాలా సులువు! కనీసం ఇరవై బాత్‌రూమ్‌లు శుభ్రం చేయాల్సిన అవసరం ఉండదు!”
కిరణ్ వెంటనే అన్నాడు.
“నిజమే! మనం ఎలాంటి పని చేయకుండా డబ్బు సంపాదించే వ్యాపారం వెతకాలి!”
జమాల్ నవ్వుతూ అన్నాడు.
“అలాంటి వ్యాపారం కోసమే కదా ఇన్నాళ్లూ వెతుకుతున్నాం!”
అప్పుడే రాజు ఉత్సాహంగా చేయి పైకెత్తాడు.
“నాకు ఒక వ్యాపారం దొరికింది!”
అందరూ అతనివైపు తిరిగారు.
జోష్ ఆశగా అడిగాడు.
“ఏమిటది?”
రాజు గర్వంగా చెప్పాడు.
“తినడం!”
స్టీవ్ అతనివైపు వింతగా చూశాడు.
“రాజూ, తినడం వ్యాపారం ఎలా అవుతుంది?”
రాజు వెంటనే వివరించాడు.
“హోటళ్లలో జనాలు తినడానికి డబ్బులు చెల్లిస్తారు కదా! మనం కూడా హోటల్ పెడదాం!”
ఒక్క క్షణం అందరూ మౌనంగా ఉండిపోయారు.
చివరికి జమాల్ తల ఊపుతూ అన్నాడు.
“మన పని అయిపోయింది. ఇక మనల్ని ఎవ్వరూ కాపాడలేరు!”
తదుపరి మిషన్
చివరికి ఐదుగురు స్నేహితులు అలసిపోయి, ఖాళీ చేతులతో ఆ బంగ్లా నుంచి బయటకు వచ్చారు.
డబ్బు సంపాదించలేదు. ఏమీ దొంగిలించలేదు.
కానీ జీవితంలో ఎప్పుడూ చేయనంత పని మాత్రం ఒక్క రాత్రిలోనే చేశారు!
అయినా జోష్ తన ఓటమిని ఒప్పుకోవడానికి సిద్ధంగా లేడు.
“మిత్రులారా! ఈరోజు జరిగింది చిన్న ఎదురుదెబ్బ మాత్రమే. మన తర్వాతి మిషన్ మాత్రం అద్భుతంగా ఉంటుంది!”
స్టీవ్ నడుస్తున్న చోటే ఆగిపోయాడు.
“ఏమిటి? మళ్లీ మిషనా? డబ్బు దొంగిలించడానికి వచ్చి, చివరికి బాత్‌రూమ్‌లు శుభ్రం చేశాం!”
జోష్ వెంటనే హెచ్చరించాడు.
“గట్టిగా మాట్లాడకు!”
స్టీవ్ నవ్వుతూ అడిగాడు.
“ఎందుకు బాసూ? మళ్లీ వచ్చి శుభ్రం చేయమని బాత్‌రూమ్‌లు అడుగుతాయనా?”
జమాల్ పగలబడి నవ్వాడు.
జోష్ తన నలుగురు స్నేహితులవైపు వేలు చూపిస్తూ అన్నాడు.
“చూడండి! వచ్చే సారి మాత్రం పక్కా ప్లాన్ వేస్తాను!”
కిరణ్ అనుమానంగా అడిగాడు.
“ఆ పక్కా ప్లాన్‌లో కూడా బాత్‌రూమ్‌లు శుభ్రం చేయాలా?”
“లేదు!”
రాజు ఆశగా అడిగాడు.
“మరి భోజనం ఉంటుందా?”
జోష్ కళ్లు మూసుకున్నాడు.
“నేను దొంగను కాకుండా రైతును అయి ఉంటే బాగుండేది!”
స్టీవ్ వెంటనే అతని భుజం తట్టాడు.
“రైతు అయితే ఉదయాన్నే లేవాలి బాసూ!”
జోష్ ఒక్కసారిగా తన నిర్ణయం మార్చుకున్నాడు.
“వద్దులే! మన పాత ప్లాన్‌నే కొనసాగిద్దాం!”
ఆ నలుగురు ఒకరి ముఖం ఒకరు చూసుకున్నారు.
వాళ్ల నాయకుడు మాత్రం ఇంకా ఏమీ నేర్చుకోలేదు!
ఇక గ్రామంలో ఎక్కడో ఒకచోట, జోష్ తన తదుపరి గొప్ప విపత్తు కోసం అప్పుడే కొత్త ప్లాన్ సిద్ధం చేస్తున్నాడు.
కొనసాగుతుంది...
తదుపరి ఎపిసోడ్ కోసం వేచి ఉండండి!