మరుసటి రోజు ఉదయం మరో వ్యక్తి రామరాజు దుకాణానికి వచ్చి గోధుమ పిండిని కొనుగోలు చేశాడు.
ఆ వ్యక్తి శోభన్, మున్నివరన్ పన్నిన కుట్రలో భాగస్వామి.
కొంతసేపటి తర్వాత, అతని కుటుంబ సభ్యులు అస్వస్థతకు గురయ్యారని తెలిసింది. వెంటనే ఆ వ్యక్తి గ్రామమంతా తిరుగుతూ, రామరాజు దుకాణంలో కొన్న గోధుమ పిండితో తయారుచేసిన ఆహారం తిన్న తర్వాత తమ ఇంట్లో అందరూ అనారోగ్యానికి గురయ్యారని ప్రచారం చేయడం ప్రారంభించాడు.
గంటలోపే చాలామంది గ్రామస్తులు ఆ వ్యక్తి ఇంటి ముందు గుమిగూడారు.
“ఏమైంది?”
“మీ ఇంట్లో అందరూ అనారోగ్యానికి గురయ్యారా?”
“వాళ్లు ఏం తిన్నారు?”
అని ఒకరి తర్వాత ఒకరు ప్రశ్నలు అడిగారు.
ఆ వ్యక్తి వెంటనే సమాధానమిచ్చాడు.
“నిన్న మేము రామరాజు దుకాణంలో గోధుమ పిండి కొన్నాం. ఆ పిండిలో ఏదో విషపదార్థం కలిపి ఉండాలి!”
ఆ మాటలు విన్న గ్రామస్తులు భయాందోళనలకు గురయ్యారు.
“మొదట పాలు, ఇప్పుడు గోధుమ పిండి! ఇక అతని దుకాణాన్ని ఎలా నమ్మాలి?” అని ఒకరు ఆగ్రహంగా అన్నారు.
ఈ విషయం తెలుసుకున్న రామరాజు వెంటనే ఆ వ్యక్తి ఇంటికి పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్లాడు.
“దయచేసి, ముందుగా వారిని డాక్టర్ దగ్గరకు తీసుకెళ్లండి. ఈ వాదనల కంటే వారి ఆరోగ్యం ముఖ్యం. దీనిపై ఎలాంటి విచారణ జరిగినా నేను పూర్తిగా సహకరిస్తాను” అని రామరాజు ఆందోళనగా చెప్పాడు.
అయితే, శోభన్ అతని మాటలకు అడ్డుపడ్డాడు.
“నువ్వు అలానే అంటావు! నీ తప్పు నుంచి తప్పించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నావు!” అని నిందించాడు.
రామరాజు అతని వైపు తిరిగి ప్రశాంతంగా సమాధానమిచ్చాడు.
“నా గోధుమ పిండిలో నిజంగానే ఏదైనా కల్తీ ఉందని మీరు నమ్మితే, దాన్ని పరీక్షలకు పంపిద్దాం. నేను దాచాల్సిందేమీ లేదు.”
కానీ పరీక్షలు చేయించడానికి అంగీకరించాల్సిన శోభన్, దానికి బదులుగా మరింత గట్టిగా అరుస్తూ గొడవను పెంచాడు.
అనారోగ్యానికి గురైన కుటుంబ సభ్యులను వైద్య చికిత్స కోసం ఆసుపత్రికి తీసుకెళ్లారు. ఇదిలా ఉండగా, రామరాజుపై వచ్చిన ఆరోపణ గ్రామమంతా వేగంగా వ్యాపించింది.
ఎవరూ డాక్టర్ ఇచ్చే నివేదిక కోసం వేచి చూడలేదు. ఎవరూ గోధుమ పిండిని పరీక్షించలేదు.
చివరికి, ఎలాంటి ఆధారాలు లేని ఒక పుకారు గ్రామస్తుల దృష్టిలో నిజంగా మారిపోయింది.